Auteursarchief: DeBaas

RVJet start ok

Na mij vorige filmpje vraagt u zich wellicht af of het ooit nog is goedgekomen. Hierbij het antwoord. Na voldoende oefenen had ik eindelijk door hoe het moest.

Trouble in paradise, hooivorken bestormen de villa’s

Bedrijven willen het liefst rijke klanten en laag betaalde werknemers maaaar….. dat zijn toch dezelfde mensen?
Mooi verhaal over een extreem rijke man (Nick Hanauer) die inziet dat de rijken alleen kunnen overleven door te zorgen dat de gewone man wat te besteden heeft. Alleen als je zorgt dat jouw klanten geld hebben zullen ze ook dingen kopen in je winkel. Als je je werknemers dus beter betaalt dan zullen ze meer kopen en zal het beter met jou, en deze werknemer gaan. Uiteindelijk is dat door minder ongelijkheid ook beter voor de hele samenlevening.
Hij vertelt het een stuk beter hier:
http://www.politico.com/magazine/story/2014/06/the-pitchforks-are-coming-for-us-plutocrats-108014.html

‘Laat me één keer per dag onbespied met m’n hond door de duinen wandelen’

Drones die rondvliegen in de duinen – weten jullie nou echt nog niet genoeg van me?, vraagt Malou van Hintum zich af.

Ik liep gisteren met hond Storm door de duinen en hoorde een motorgeluid dat steeds dichterbij kwam. Na nog geen minuut zag ik een heel grote bromvlieg boven ons, die een sierlijke bocht maakte en weer verder vloog. ‘Da’s nou een drone,’ zei de mevrouw die achter me liep. Samen keken we het zwarte monstertje na.

Die drone vloog daar niet voor ons. Misschien was-ie van een natuurorganisatie die een overzicht wilde van het gebied, of van een fotograaf op zoek naar vossen, reeën of een bijzondere eend. Misschien was-ie verdwaald, afgeweken van zijn route. Maar intussen voelden de mevrouw en ik ons wel bekeken.

Want ja, dat de stad vol camera’s hangt die elke beweging noteren, dat op basis van je telefoon- en mailverkeer, je smsjes, je Skypecontacten en je What’sApp-gebruik je volledige sociale netwerk in kaart wordt gebracht, dat de Belastingdienst dankzij Yellowbrick weet dat ik heel vaak parkeer aan het strand in Noordwijk en heel af en toe in de parkeergarage tegenover het Concertgebouw in Amsterdam, dat bol.com me suggesties doet gebaseerd op eerder aankoopgedrag, dat LinkedIn me de meest idiote vacatures mailt op basis van mijn profiel (nee, die kunnen er niks van, van dat ‘op maat’ benaderen), dat AH dankzij de barcode die ik voor de scanner moet houden voordat ik kan afrekenen weet wat er in mijn boodschappenwagentje ligt, dat door de OV-chipkaart mijn reisgedrag geen geheimen kent, dat Google mijn profielfoto had kunnen gebruiken in reclames als ik dat niet zelf had voorkomen, dat Jan en Alleman met mijn identiteit aan de haal kan gaan omdat ik als freelancer een kopie van mijn paspoort nu eenmaal naar Jan en Alleman moet toesturen om (ooit) betaald te krijgen, dat ik – zoals wij allemaal – verplicht ben een identiteitsbewijs op zak te hebben, dat we zomaar preventief gefouilleerd kunnen worden, dat binnenkort mogelijk al onze reisgegevens worden geregistreerd, dat er nergens méér telefoongesprekken worden afgeluisterd dan in Nederland (behalve wanneer je Fred Teeven heet, dan raken die gesprekken gewoon ‘kwijt’ ), dat het kenteken van mijn auto wordt gebruikt om te zien waar ik rijd en wanneer, dat het Elektronisch Patiënten Dossier nog steeds niet helemaal van de baan is, dat ik in mijn handjes mag knijpen dat ik geen schulden heb en geen uitkering en geen kinderen voor wie ik bij jeugdzorg moet aankloppen want dan kom je in een gegevenscarrousel terecht waarin ambtenaren naar eigen goeddunken grasduinen, dezelfde ambtenaren die over je drempel stappen en achter je voordeur komen om aan je keukentafel plaats te nemen en je de les te lezen, dat ons BSN-nummer een sleutel wordt tot allerlei privégegevens die door allerlei ambtelijke diensten mogen worden ingezien, dat we bespioneerd worden door de NSA en dat onze ‘eigen’ AIVD die informatie witwast, dat daardoor uiteindelijk allerlei journalisten hun werk niet meer goed kunnen doen, hun bronnen kwijtraken en daarmee hun brood, in de Bijstand belanden en niets anders rest dan op straffe van korting op die uitkering kampioen korfballen te worden

– Dat Is Allemaal Nog Tot Daar Aan Toe.

Maar laat me één keer per dag onbespied met m’n hond door de duinen wandelen.
Alsjeblieft.
(bron)

Malou van Hintum is columnist voor Volkskrant.nl.
Twitter: @Malouvh

Looping!

Het is best lastig om te leren vliegen met de RVJet maar het gaat steeds beter. Sorry voor het schuddende beeld maar het is opgenomen met een camera op m’n hoofd.

De HD (1920 x 1080) versie kan je hier downloaden.

YES!!! Het is eindelijk gelukt om te vliegen met de RVJET!

Na veel pogingen om het ding de lucht in te krijgen is het dan uiteindelijk gelukt: ik kan vliegen met de RVJET!
Onderstaand een filmpje van een kwartier wat voor veel mensen heel saai zal zijn maar voor mij niet. Dit is de alleereerste keer dat ik zo’n vliegtuig in de lucht kan houden en dat voelde erg goed.

Zelf gefilmd met een GoPro op m’n hoofd.
Voor de doorspoelers: crashes op 01:18 en 07:16 tot 07:50.

 

Alle begin is moeilijk

Nieuw vliegtuig: RVJET
Als je je vingers wilt houden dan kan je dit vliegtuig beter niet op de traditionele manier weggooien maar slinger je ‘m de lucht in aan een van de vleugels. Dit is nog niet zo makkelijk…

Zo heeft dansen toch nog nut

Managers….

Een man vliegt in een heteluchtballon boven het land en beseft dat hij verdwaald is.
Hij ziet beneden een man lopen en daalt tot hij binnen gehoorafstand is. “Neem me niet kwalijk,” roept hij, “kunt u mij misschien helpen? Ik heb mijn vriend beloofd hem een half uur geleden ergens te ontmoeten, maar ik weet niet waar ik ben!”

De man beneden antwoordt: “Ja. U bent in een heteluchtballon en zweeft ongeveer 10 meter boven de grond. U bevindt zich tussen de 40 en 42 graden noorderbreedte en tussen de 58 en 60 graden westerlengte.”

“U bent zeker een ICT-er” zegt de man in de heteluchtballon. “Inderdaad” zegt de ander, “maar hoe weet u dat?” “Nou”, zegt de man in de ballon “alles wat u zegt is technisch gesproken juist, maar ik heb helemaal niets aan die informatie. En al met al ben ik nog steeds verdwaald.”

De man op de grond kijkt peinzend omhoog en zegt: “U bent zeker manager?” “Dat klopt”, zegt de man in de ballon: “maar hoe weet u dat?” “Eenvoudig. U heeft geen idee waar u bent. U weet al helemaal niet waar u naartoe gaat. U heeft iets beloofd terwijl u geen idee heeft hoe u die belofte moet waarmaken, en u verwacht van mij dat ik uw probleem oplos. U verkeert nog steeds in dezelfde positie als voor wij elkaar ontmoetten, maar op een of andere manier is het nu ineens mijn schuld.”

Vliegen in de bergen

Tjonge tjonge wat kunnen die gasten (DSC crew uit Duitsland) toch mooi fpv vliegen.
Deze zomer waren ze in de bergen van Bavaria (Beieren) en daar hebben ze dit filmpje van gemaakt.
Even voor de duidelijkheid: dit ben ik dus niet! Mijn vliegvaardigheden zijn nu op een dusdanig niveau dat het ding zich niet elke 5 minuten maar slechts elke 15 minuten met een enorme rotklap in de grond boort. Het duurt nog een hele tijd voordat ik zo kan vliegen als deze jongens maar dat is wel het uiteindelijke doel.

(bron)